ULUSAL MESLEK STANDARDI

                                MESLEK / KUYUMCU

                                REFERANS KODU/ RESMİ GAZETE TARİH-SAYI/

Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 2/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

                                               ÖNSÖZ

xxxxx ulusal meslek standardı 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK) Kanunu ile anılan Kanun uyarınca çıkartılan “Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmelik” ve “Mesleki Yeterlilik Kurumu Sektör Komitelerinin Kuruluş, Görev, Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre hazırlanmıştır.

Standart taslağı, MYK Yönetim Kurulunun xxxxx tarih ve xxxxx sayılı kararı ile görevlendirilen xxxxx tarafından hazırlanmıştır. Hazırlanan taslak hakkında sektördeki ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri alınmış ve görüşler değerlendirilerek taslak üzerinde gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Nihai taslak MYK xxxx Sektör Komitesi tarafından incelenip, değerlendirildikten ve Komitenin uygun görüşü alındıktan sonra, MYK Yönetim Kurulunun xxxx tarih ve xxxx sayılı kararı ile onaylanarak Resmi Gazete’de yayımına karar verilmiştir.

Standardın hazırlanması, görüş bildirilmesi, incelenmesi ve doğrulanmasında katkı sağlayan kişi, kurum ve kuruluşlara¹ görüş ve katkıları için teşekkür eder, yararlanabilecek tüm tarafların bilgisine sunarız.

Mesleki Yeterlilik Kurumu

¹ Standart hazırlama sürecine katkı verenler Mesleki Yeterlilik Kurumu web sayfasında bulunmaktadır.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 3/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

                          TERİMLER, SİMGELER VE KISALTMALAR

AĞARTMA:Gümüşü zaç yağında temizleyerek ak yapma, Zift üzerinde işlemesi tamamlanmış gümüş ısıtılarak ziftten kaldırılır, Eser üzerindeki zift bulaşığını temizlemek için de ateş yakılır, gümüş akkor durumuna geldikten sonra soğumağa bırakılır, sonra da zaç yağına daldırılır, Orada bir süre bekletilen gümüş çıkarılır ve suda yıkandıktan sonra talaşta kurutulur, Bu işlemler sonunda beyaz mat bir renk almış gümüşe ,ağarmış gümüş ve bu işleme de ağarma denir,

ALTIN:Asıl metal olarak bilinen altın kişi oğlunun en çok değer verdiği madendir, Tarih alanına çıktığı 5,000 yıl öncesinden bu yana değerini şimdi de korumaktadır, Yumuşak sarı renkli bu madeni tarihte ilk kez kullananların Sümerler olduğu sanılmaktadır, Simgesi Au ve atom sayısı 79’dur, İ,Ö, 700’lerde ilk para ,altını zenginlik olarak benimsetmiştir, Kral,şah,padişah vb, yöneticiler güçlerini sahip oldukları adına hazine denilen altın ve değerli eşyaların saklandığı binalarından almışlardır, Tabiatta saf olarak akar su yataklarında bulunur, Yine ocaklar içlerinde altın damarları bulundurdukları için işletilmişlerdir, Günümüzde ise altın, fizik ve kimya yöntemleriyle fenni bir biçimde filizlerinden elde edilmektedir, Bilindiği günden bu yana insanların özel ilgisini çekmiş olan altından yapılmış bilinen en eski altın eseri Firavun (Koca ev ,ehram ,dikilitaş) Tukankamon’un hazineleridir, Mısırlılarla aynı dönemde yaşamış olan Hititler’in Anadolu Alacahöyük’teki hazineleri ünlüdür, işleme kolaylığı ve güzelliği yüzünden altın, bütün madenlere üst gelmiş ve bilinen tüm tekniklere uygulanmış ve akla gelecek her alanda her çeşit sana eseri yapılmıştır. U yüzden kuyumculuk denildiğinde ilk akla gelen maden altın olur ve kuyum sözcüğü ile sanki bütünleşir. Kendi başına kullanılmasının yanı sıra ahşapta, mermerde kaplama ‘altın yaprak’, madende ‘tombak’, kağıtta ‘süsleme’ olarak da kullanılmıştır.

ALAŞIM: Bir madenin öbür bir madene katılması ile özellik ve görünüş bakımından başka bir madenin elde edilmesidir.Sözün gelişi bakıra çinko katılarak sarı pirinç, kalay katılarak tunç elde edilir. Ancak altına bakır yada gümüş katıldığında altının ayarı düşürülmüş olur. Tarihte adına tunç devri denilen ve iki yumuşak maden bakır ve kalayın birleşmesi ile elde edilen sert maden, tunç ile en büyük aşama kaydetmiştir. Elde edilen bu sert maden ile birçok nesneye biçim verilmiştir.

ASTAR :Kalıp, külçe madenin levha durumuma getirilmiş biçimi,

AYAR :Altın ve gümüş alaşımlarında altın ve gümüşün miktar ve oranını belirten bir deyimdir. Altının saflık ayarı 24 gümüşün saflık ayarı 1000’dir.

AYAR EVİ :Altın,gümüş,platin ve paladyum gibi madenlerin kimyalı yöntemlerle ayarının tespit edildiği yer.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 4/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

BAKIR:Esmer kırmızı renkte bir madendir. Tabiatta serbest bir madendir. Tabiatta serbest ve birleşikleriyle birlikte bulunur. İnsanlar tarafından kullanılan ilk maden bakırdır. .

BORAKS :kuyumcu tozu

CIMAR:bir altın kaplama tekniğidir. Elektrikli ayrıştırma yöntemi ile kaplama tekniğine,(yaldız) geçilmeden önce (civa ile kaplama yöntemi zehirleyici olduğundan) tercih edilen yoldu. Hazırlanış ve yapılış şekli şöyledir: 24 ayar altın silindir haddelerden geçirilerek olabilecek en ince kalınlığa getirilir. Bu şerit birkaç kez üst üstte katlanır ve yeniden silindere verilir. İnce defter yaprağı durumuna gelen altın yapraksilindirdeki yağından, temizlenmek için ataşe tutulduktan sonra zaç yağına atılır. Temizlenen altın ,makasla milimetrik karelere kesilir ve içinde kezzap (nitratlı asit) olan, adına balon denilen ateşe dayanıklı üst kısmı boru ağızlı olan cam atılır ve üzerine yeterince tuz ruhu eklenir. Bu karışım ölü ateş üzerinde tepkimeye geçer ve altın bu karışımda erir. Daha sonra bu karışım binlik şişeye aktarılır ve üzerine barut, kaya tuzu ve yeterince su eklenir. Böylece karışım tamamlanır. Öbür yandan kaplanacak cisim her türlü yağ ve pislikten arıtılmak için önce tavlanır , ardından zaç yağına atılır ve sonra da sarı tel fırça ile temizlenir ve yıkanır. Bu aşamadan sonra önceden hazırlanan altın eriği tas biçimindeki porselen kaba aktarılır ve kaplanacak nesne içine daldırılır. Kızıl altın elde edilmek istendiğinde karışım bir bakır çubukla 10 dakika karıştırılır. Böylece kaplama tamamlanır. 1950’lere değin Anadolu’da her yer elektriğe kavuşmadığı için bu yöntem yakın bir geçmişe değin kullanılmıştır.

CİLA:cila motora bağlanmış bir mil üzerine geçirilen ortası boşaltılmış ve yuvarlak biçimde kesilmiş bezin üzerine cila pastası sürüldükten sonra izin beze veya keçeye bastırılmasıyla ile yapılan parlatma işçiliğidir.

ÇAPAK:dişi ve erkek olarak hazırlanan döküm kalıplarındandöküm esnasında boşluklardan sızan madenin adı.

ÇIRAK:Bir sanat ya da zanaatı öğrenmek için küçük yaşta usta yanına verilen çocuk.

ÇİFT:Cımbıza benzeyen çok küçük ve değerli taş vb nesneleri zedelemeden tutmaya yarayan aletin adı .

DAMGA:Mührün Türkçesidir. Ancak mührün kağıt üzerine vurulan alamet olmasına karşılık damga maden üzerine vurulanıdır.

DARA:değerli metallerin tartılırken kendileri dışında kalan kağıt, kap yada yabancı unsurların ilk tartıdan sonra toplam ağırlıktan düşürülmesine denir.

DERECE:Dökümcülükte modelden asıl dökümü elde etmek için birbiri üzerine bir pim ile geçen dişili erkekli yüksek çerçeve.

DESEN:Süslemede kullanılan her türlü çizgi, biçim, bezeme, ve bütünlük.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 5/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

DÖKÜM:Birçok süs eşyalarının hazırlanmasında çok eskiden beri uygulana gelen bir üretim yöntemidir.

ELMAS:Saf kömürdür regüler düzeneğinde kristallenir. Sertliği 10, özgül ağırlığı 3.52’dir. Bütün minerallerden serttir ve onları çizer. Renksiz, saydam, sarı, külrengi, kırmızı, mavi ve kara renklerde bulunur. 770 derecede kül bırakmadan yanar ağırlık ölçüsü kırat’tır.

FİRE:Bir sanat eseri tamamlanırken ortaya çıkan maden yitimi.

GÜMÜŞ:Asıl metal olarak bilinen gümüş madeninin bulunuşu İ.Ö.2500 yıllarına değin dayanır.O tarihlerde gümüşün Çinliler, Parslar Ve Türkler tarafından kullanıldığı bilinmektedir.

GÜMÜŞ KAPLAMA:Elektrikli ayrıştırma yöntemi ile bir madenin gümüş ile kaplanmasına denir.

HADDE:Külçe madenden tel elde etmek için kullanılan, üstünde genişten dara doğru sıralanmış delikleri demir.

HAS:Altının 24 ayarına gümüşün 1000 ayarına, esnaf arasında verilen ad’ tır.Altın, gümüş gibi değerli madenler haslarının yumuşak olması dolayısı ile doğrudan doğruya kullanılmazlar. Altın genellikle bileziklerde 22 , kolye, küpe vb. 18 ile 14 ayara indirilerek kullanılır. Gümüşte ise 900 yada 800 e indirilerek kullanılır.

HAVYA:İki parçayı birbirine birleştirmek, lehimlemek için çekiç biçiminde bakırdan yapılmış saplı alet.

HURDA: a-) Aşağı derecede yıpranması sonucunda kullanılamaz hale gelmiş eser.

b-) Bir eserin yapımında artan ve başka işe yaramayan ve yeniden eritilmek üzere hurda kabına konulan artık malzemeler.Bu parçalar ve onarımı mümkün olmayan hurda eserler yeniden eritilerek gümüş durumuna dönüştürülürler.

İNCİ:İstiridye, midye türü deniz yumuşakçaları su içindeki mikro organizmaları yemek için kapaklarını açtıklarında kum vb tanecikleri su ile birlikte içlerine girdiklerinde hayvan bunu dışarı atmaz ancak kendisine zarar vermemesi için bir salgı salgılar.

KALEMKAR:Kalemle, kalem işi denilen tekniği uygulayan usta.

KALEM:Altın ve gümüş levha yada eşya üzerine çizilmiş her türlü biçime kakma, kesme ve sade kalem işçiliklerini işlemekte kullanılan ucu sivri çelik çubuk. Yapılacak işin durumuna göre kullanılan birçok çeşidi vardır.

KAYNAK: Birleştirme, gümüş kaynağı, lehim, perçin.

KILTESTERESİ:Delik işi denilen uygulamada kullanılan ince dişli kesici alet. Eskiden delik ileri keskin ağızlı kalemlerle yapılırdı.Yarım yüzyılı aşkın bir dönemden beri Delik işleri

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 6/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

kıl testeresi ile yapılmaktadır. Bu çelik testere kıllarının, yani bıçkılarının maden kesenleri için ½ mm. incelikten 2mm kalınlığa değin çeşitli diş kalınlıkları olanları vardır.

KUMPAS:Çukurları ve tümsekleri olan kalıpların ölçülerini almaya yarayan pergel cinsi bir alet.

KUYUMCU: a-)Kuyum işçiliği yapan sanatkar.

b-)Kuyum işini satan esnaf.

Her ikisine de kuyumcu denilmektedir. Başlangıçta yapan ve satan tek kişi idi. İş dükkanın arka kısmında yapılır önde satılır.

KUM,DÖKÜM KUMU:Dökümcülükte kullanılan kalıp kumu.

KUYUM:Değerli madenler ve taşlardan çeşitli teknikler kullanılarak yapılmış sanat değeri yüksek takı.Çeşitleri sayılamayacak denli çoktur.

LEVHA:Yüzeyi geniş,kalınlığı az olan nesne.Hangi maddenin levhası ise o adla adlandırılır.Bakır levha,gümüş levha,pirinç levha gibi.Gümüşçülükte,külçe madenin dövülerek yada merdaneden geçirilmesi ile elde edilir.

MADEN:Tabiattaki filizlerden elde edildikten sonra eritilip dökülmeye,istenilen biçimlerde kesilmeye dövülmeye,her biçimlendirmeye elverişli ve üzerinde çeşitli nakışlar yapmaya elverişli maddeler.

MUM KAZANI : Mumun eritildiği makine

MUM AĞACI :Modellerin mumdan yapılmış hali

OCAK.:Altın,gümüş gibi madenlerin bir pota içine konulup eritildiği yer.Altın ve gümüş eritmek için yüksek ısı gerektiğinden ocakta taş kömürü kullanılır.Ateşe dayanıklı yapılmış olan kuyumcu potaları kalın bir su bardağı görünümdedirler.İçine yerleştirilen madenle birlikte pota uzun bir maşa ile ocağa yerleştirilir.Kullanılmış maden ise başka pisliklerden arıtılır ve sıvı durumuna gelen maden aynı maşa ile kalıplara dökülür.

OYMA İLE BİÇİM VERME: çeşitli delici, kesici, tırmalayıcı aletlerin ve sık sık da kimyalı maddelerin yardımı ile yapılırdı. Oyma bir çok süs eşyalarına uygulanırdı.,bunların arasında bilezikleri , jeton biçimindeki parçaları ve kolyeleri sayabiliriz. Oyma işleminden geçen süs eşyaları çoğu zaman altın gibi değerli metallerle veya başka yöntemlerle süslenerek kullanılmaya hazır duruma getirilirdi.

POTA:Yüksek dereceli ısılara dayanıklı maddelerden yapılan ve içinde altın, gümüş vb. maden filizlerinin, maden artıklarının ve maden karışımlarının eritildiği kap.

RAMAT: a-)Dövücülerin altın veya gümüş döverken tırşenin kıyısından dışarıya taşan parçalara ramat denirdi.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 7/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

b-)Kuyumculukta ramat ise kuyumcu atölyelerinde uçuşarak yada çeşitli yollarla yere düşen zerrelerin, atölye zemininin deki ızgaraların arasında her türlü çöple birlikte olmasına denir.Bu çöpler haftada veya ayda bir tenekede toplanıp ramakçılara gönderilir.Ramakçı bu çöplerin içindeki altını yeniden elde eder.

RODAJ:Radyum cilası.Ak maden üzerine sır çekme, kaplama.

SAF GÜMÜŞ:İçin de başka madde bulunmayan arıtılmış gümüş. Has gümüşte denir ayarı 1000 dir.

SON MIHLAMA:Alafranga mıhlama taşların tespih taneleri gibi yan yana dizilmesi ile yapılan mıhlama.

ŞİDE/ İLİCE :Madeni yada kaynak karışımını dökmek için kullanılan kalıp/ kap

TAKI:İnsanların ayak bileği, bel, burun, boyun, kulak, parmak vb. vücudun birçok yerine çıplak yada giyerek üzerine taktıkları değerli maden ve taşlardan yapılmış süs eşyaları.

TAŞ:Kimyalı ve fizikli durumu değişiklikler gösteren, rengin içindeki madenler, tuz ve oksitlerden alan sert ve katı madde.

TIRNAK:Mıhlamacılıkta aş evine yuva yapılan taşın düşmemesi için taşın güzelliğinide bozmamak için, gölgelememek kaydıyla taş üzerine yatırılan üçgen, dışbükey yarım daire gibi biçimlerle yapılmış taş koruyucular.

YALDIZ:Kimyalı yöntemle malzemeleri değerli madenlerle kaplama.Yaldız kaplamaların ömürleri kısadır.Gerçek kaplamanın yerini tutmaz.

KISALTMALAR

İSG: İş Sağlığı ve Güvenliği

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 8/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No © Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 9/10 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

                                                 İÇİNDEKİLER

1. GİRİŞ........................................................................................................11

2. MESLEK TANITIMI.....................................................................................12

2.1. Meslek Tanımı..........................................................................................12

2.2. Mesleğin Uluslararası Sınıflandırma Sistemlerindeki Yeri......................12

2.3. Sağlık, Güvenlik ve Çevre ile ilgili Düzenlemeler....................................12

2.4. Meslek ile İlgili Diğer Mevzuat...................................................................12

2.5. Çalışma Ortamı ve Koşulları.....................................................................12

2.6. Mesleğe İlişkin Diğer Gereklilikler........................................................13

3. MESLEK PROFİLİ......................................................................................14

3.1. Görevler, İşlemler ve Başarım Ölçütleri................................................14

3.2. Kullanılan Araç, Gereç ve Ekipman.........................................................27

3.3. Bilgi ve Beceriler......................................................................................29

3.4. Tutum ve Davranışlar...............................................................................29

4. ÖLÇME, DEĞERLENDİRME VE BELGELENDİRME............................................30

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

   1) GİRİŞ

Ulusal meslek standartlarının hazırlanmasında, sektör komitelerinde incelenmesinde ve MYK Yönetim Kurulu tarafından onaylanarak yürürlüğe konulmasında temel ölçütler belirlenmiştir. Buna göre meslek standardı;

􀂾 İş analizine dayanır.

􀂾 Hazırlama sürecine, ilgili sosyal tarafların etkin katılımı, görüş ve katkılarının alınması esastır.

􀂾 Mesleğin yeterlilik seviyesi itibarıyla kişinin yürütmesi gereken asgari görevleri, sahip olması gereken bilgi, beceri ve davranışları açıkça ifade eder.

􀂾 Mesleki yeterlilik seviyelerini² yansıtır ve bu seviyeler uluslararası yeterlilik seviyelerine uygun olarak belirlenir.

􀂾 Mesleki alanla ilgili idari ve teknik gereklilikleri içerir.

􀂾 Mesleki alanla ilgili sağlık, güvenlik ve çevre koruma konularındaki gereklilikleri içerir.

􀂾 Açık ve anlaşılır şekilde yazılır.

􀂾 Açık ya da gizli ayırımcılık unsurları içermez.

Meslek standartları başta çalışanlar, eğitimciler ve işverenler olmak üzere, ilgili bütün kesimlere, bir mesleğin başarı ile yürütülebilmesi için gerekli olan nitelikler ve o meslekte yeterlilik belgesi alabilmek için yapılacak sınavlara temel teşkil edecek başarım ölçütleri hakkında fikir vermektedir.

Ulusal meslek standartları sektörün ihtiyaçları ve teknolojik gelişmeler doğrultusunda ve sektörden gelen talepler ve iş piyasasının ihtiyaçları esas alınarak en geç beş (5) yılda bir yeniden değerlendirilir.

² Seviyelere ilişkin açıklayıcı bilgi Mesleki Yeterlilik Kurumu web sayfasında ve meslek standardı hazırlayan kuruluşlar için geliştirilen rehberde verilmiştir.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay/Tarihi/ Rev. No

 2) MESLEK TANITIMI

2.1. Meslek Tanımı

             Kuyumcu ( genel); madenden (altın,gümüş) eritme, dökme, kaynak yapma, şekil verme vb işlemlerle kuyum üretimini minimum fireyle İSG, çevre kurallarına, kalite standartlarına ve yasal düzenlemelere uygun olarak kendi başına inisiyatif alarak belirli bir süre içerisinde yerine getirme bilgi ve becerisine sahip nitelikli kişidir.

2.2. Mesleğin Uluslararası Sınıflandırma Sistemlerindeki Yeri

ISCO : 7313 8-80.10 Jeweller

NACE : (51.Grup ) 32.12.99 , 32.12.02

2.3. Sağlık, Güvenlik ve Çevre ile ilgili Düzenlemeler 

􀂾 2872 Sayılı Çevre Kanunu, Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 11 Ağustos 1983, 18132

􀂾 İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliği, Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 9 Aralık 2003, 25311

􀂾 Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği, Resmi GAZETE tarih ve sayısı : 14 Mart 2005, 25755

2.4. Meslek ile İlgili Diğer Mevzuat

􀂾 5362 Sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu, Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 21 Haziran 2005, 25852

􀂾 5174 Sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği İle Odalar ve Borsalar Kanunu,Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 01 Haziran 2004, 25479

􀂾 3308 Sayılı Mesleki Eğitim Kanunu,Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 19 Haziran1986, 19139

􀂾 4857 Sayılı İş Kanunu, Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 10 Haziran 2003, 25134

􀂾 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu, Resmi GAZETE tarih ve sayısı: 16 Haziran 2006, 26200

􀂾 ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA YÖNETMELİK; Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 21.3.1991, No: 91/1779 Dayandığı

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

Kanunun Tarihi : 10.7.1953, No: 6136 ,Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi: 1.6.1991, No: 20888, Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5, Cildi: 30, S. 1448

(Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 9/d maddesi uyarınca, durumları bu yönetmelikte aranılan şartlara uygun olan Sarraf ve Kuyumculara Valiler tarafından silah taşıma ruhsatı verilmektedir.)

2.5. Çalışma Ortamı ve Koşulları

􀂃 Kapalı ve sıcak ortam

􀂃 Kimyasallar

􀂃 Güç ve dayanıklılık gerektiren faaliyetler

2.6. Mesleğe İlişkin Diğer Gereklilikler

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

3) MESLEK PROFİLİ

3.1. Görevler, İşlemler ve Başarım Ölçütleri

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No © Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008

Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

3.2. Kullanılan Araç, Gereç ve Ekipman

1) Cendere

2) Cetvel

3) Cila makinesi

4) Çark

5) Çekiç

6) Çelik el kalemleri

7) Çift

8) Damgalama makinesi

9) Düzeltme demirleri

10) Düzeltme/büyültme makineleri

11) Eğe takımı

12) Elektrikli kaynak makinesi

13) Eritme Ocağı

14) Fırça makinesi

15) Freze

16) Haddeler

17) Havşa takımı

18) İş güvenliği malzemeleri

19) Kalem makinesi

20) Kıl testeresi

21) Kılavuz pafta

22) Lazer takımı

23) LPG Tüp

 24) Lup

25) Makas

26) Malafalar

27) Maşa

28) Mat makinesi

29) Matkap ve matkap uçları

30) Mazgala makinesi

31) Mengeneler

32) Mihenk taşı

33) Mikrometre

34) Mum kazanı

35) Neşter

36) Örs

37) Pense takımı

38) Pergel

39) Pota

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

40) Pres

41) Raspa

42) Rovetman

43) Şide/ilice

44) Tavlama ve kaynak şalemo

45) Tel,astar ve model silindiri

46) Terazi

47) Tokmak

48) Torna 

 49) Vakum pompası

50) Vibratör

51) Vulkanize kalıbı

52) Vulkanize pres

53) Yaldız makinesi

54) Yıkama makinesi

55) Pota maşası

56) Derece maşası

57) Ateş tuğlası

58) Fırın(digital)

59) İstim makinesi

60) Kurutma makinesi

61) Fireyi önleyici iş elbiseleri

62) Pres kalıbı

GEREÇLER

1) Altın

2) Amonyak

3) Asitler

4) Calmumu

5) Cila fırçaları

6) Cilalar

7) Ciley taşı

8) Coraks

9) Döküm mumu

10) Domanika( mühür mumu)

11) Eritme kaşığı

12) Freze uçları

13) Gümüş

14) Karbonat

15) Katkı maddeleri

16) Kaynak taşı

17) Kıymetli ve yarı kıymetli taşlar

18) Kurutma talaşı

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No

19) Model kaşığı

20) Motor yağı

21) Nişadır

22) Parlatma kağıdı

23) Zımpara

24) Alçı

25) Kauçuk

26) Kükürt

27) Boya

62.1. Bilgi ve Beceriler

A-GENEL BİLGİLER

1) Maden (altın, gümüş ve kuyumculukta kullanılan diğer madenler) alaşımı ve alaşım uygulama bilgisi

2) Araç, gereç ve ekipman bilgisi

3) Tasarım bilgisi

4) İşçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri bilgisi

5) Kıymetli metaller bilgisi

6) Kıymetli ve yarı kıymetli taş bilgisi

7) Meslek matematiği bilgisi

8) Mesleki ve teknik gelişmelere ilişkin bilgi

9) Mesleki terim bilgisi

10) İlkyardım bilgisi

B- BECERİLER

1) Ekip içinde çalışma becerisi

2) El göz koordinasyonu becerisi

3) İletişim becerisi

4) Öğretme becerisi

5) Çizim becerisi

6) Zamanı iyi kullanma becerisi

Tutum ve Davranışlar

1) Çalışkan olmak

2) Çevre korumaya karşı duyarlı olmak

3) Dikkatli olmak

4) Dürüst olmak

5) İnsan ilişkilerine özen göstermek

6) İş disiplinine sahip olmak

7) İş güvenliğine dikkat etmek

8) İşyeri çalışma prensiplerine uymak

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008 Ulusal Meslek Standardı Referans Kodu/Onay Tarihi/ Rev. No 

 9) Kaliteye dikkat etmek

10) Meslek ahlakına sahip olmak

11) Planlı ve organize olmak

12) Sorumluluk sahibi olmak

13) Temiz olmaya özen göstermek

14) Titiz olmak

15) Yeniliklere açık olmak

ÖLÇME, DEĞERLENDİRME VE BELGELENDİRME

Xxxx meslek standardına göre belgelendirme amacıyla yapılacak ölçme ve değerlendirme yöntemi ………

Ölçme ve değerlendirme yöntemi ile uygulama esasları bu meslek standardına göre hazırlanacak ulusal yeterliliklerde detaylandırılır. Ölçme ve değerlendirme ile belgelendirmeye ilişkin işlemler Mesleki Yeterlilik Kurumu Mesleki Yeterlilik, Sınav ve Belgelendirmeye ilişkin Yönetmelik çerçevesinde yürütülür.

© Mesleki Yeterlilik Kurumu, 2008